Tajemniczy czarny kot

TAJEM­NICZY CZARNY KOT. Leg­endy i przesądy
Nathalie Semenuik
Alma-​Press, Warszawa 2018

Przepięknie prezen­tu­jąca się od strony edy­cyjnej bardzo ciekawa książka, osad­zona w niez­nanoświa­towych kli­mat­ach i przynosząca wiele unika­towych infor­ma­cji o mag­icznych stworzeni­ach, jakimi są koty (w tym przy­padku czarnych). Na dodatkowe pod­kreśle­nie zasługuje fakt, że ukazała się ona zaled­wie rok po jej paryskiej pre­mierze, a autorka — fran­cuska pis­arka i dzi­en­nikarka – stara się w niej przy­bliżyć źródła leg­end i przesądów związanych z czarnymi kotami, jakie funkcjonowały od wieków na całym świecie.

Bywały okresy, gdy te cud­ownie tajem­nicze stworzenia prze­chodz­iły istną drogę przez mękę, gdyż kojar­zono je z czarną magią i czarown­i­cami, a inkwiz­y­cja pal­iła je na stosach razem z wiedź­mami, przyp­isu­jąc im bzdurne demon­iczne inkli­nacje. Niestety również niek­tóre inne kul­tury, kul­ty­wu­jące bar­barzyńskie obrzędy z udzi­ałem zwierząt, w odniesie­niu do czarnych kotów zapisały haniebne karty. Tym­cza­sem — jak przekonuje Nathalie Semenuik — czarny kot to zwierzę dumne i niepospo­lite, od którego nie tylko można wiele się nauczyć, lecz również doświad­czyć z jego strony wspani­ałych dowodów przy­jaźni i empatii.

Autorka wzięła na swoje barki trud rozszyfrowa­nia niek­tórych sekretów, w jakie obrósł wątek czarnych kotów — jak przekonuje — innych niż wszys­tkie. A w tle ludzie nien­aw­idzący kotów (jak np. Napoleon), czy darzą­cych je miłoś­cią (niek­tórzy papieże, czy zwłaszcza król Lud­wik XV, który zakazał w XVIII wieku pale­nia kotów żyw­cem w cza­sie obchodów świętego Jana, określa­jąc ten rytuał mianem „bar­barzyńskiego i prymi­ty­wnego”). Pomimo to nawet dziś niek­tóre osoby, uważa­jące się za „oświecone” trak­tują czarnego kota jako sym­bol nieszczęś­cia, mimo że same są dla roz­woju cywiliza­cji nieszczęś­ciem. Doda­jmy, że koci tomik Alma­pressu zdo­bią liczne przepyszne ilus­tracje. A na końcu zacy­tu­jmy myśl leg­en­darnego podróżnika, pen­e­tra­tora pod­wod­nych głębin Jeana Cocteau, który powiedział: Kocham koty, bo kocham mój dom, a one stają się z wolna jego widoczną duszą.

Recen­zja: Niez­nany Świat 11/​2018

W sprzedaży



Newsletter

Strona korzysta z plików cook­ies w celu real­iza­cji usług i zgod­nie z Poli­tyką pry­wat­ności. Możesz określić warunki prze­chowywa­nia lub dostępu do plików cook­ies w Two­jej przeglą­darce. Więcej infor­ma­cji w Poli­tyce pry­wat­ności.