Testament Kardaszowa - energia, rozwój i astroinżynieria

Zmarły latem ub. roku rosyjski astrofizyk, dr Nikołaj S. Kardaszow, był autorem słynnej skali rozwoju cywilizacji pozaziemskich. Cywilizacje III stopnia, czerpiące ją z całej galaktyki, mogą mieć niewyobrażalne z naszego punktu widzenia możliwości technologiczne


Marek Żelkowski, NŚ 3/2020

Na początku lat 60. Nikołaj Kardaszow podczas prac w obserwatorium astronomicznym często zastanawiał się, jak wysoki może być stopień rozwoju cywilizacji żyjących w odległych rejonach Wszechświata. To właśnie wówczas wpadł na pomysł sklasyfikowania poziomu zaawansowania technicznego Obcych i stworzył czysto hipotetyczną skalę do mierzenia sprawności technologicznej cywilizacji, mierzonej ilością wykorzystywanej przez nią energii.

Uczony wyróżnił trzy typy/poziomy cywilizacji. Na pierwszym z nich społeczność jest zdolna do wykorzystywania energii otrzymywanej przez planetę z gwiazdy centralnej oraz ze źródeł samej planety. Na Ziemi energię odbieraną ze Słońca szacuje się na poziomie 1,74x1017 watów (w oryginalnym artykule Kardaszowa dla cywilizacji typu I zaproponowany został znacznie niższy poziom energii = 4x1012 W).

Poziom drugi to cywilizacja, która potrafi zagospodarować całą energię emitowaną przez gwiazdę centralną (w przypadku Słońca szacuje się, że to 3,828x1028 watów).

Przeglądaj spis treści numeru 3/2020 lub zamów wersję elektroniczną NŚ

Poziom trzeci Kardaszow przewidział dla istot umiejących wykorzystywać energię zbliżoną do energii światła emitowanego przez całą galaktykę (8x1036 watów; Kardaszow proponował 4x1037 W).

Ponieważ skala opisywała trzy etapy rozwoju cywilizacji, a pierwszy z jej poziomów odwoływał się do społeczności, która potrafi wykorzystać cały zasób energii dostępny na rodzimej planecie, bardzo szybko pojawiły się pytania: Na jakim etapie rozwoju znajduje się cywilizacja ziemska? Naukowcy zajmujący się futurologią postanowili więc dołożyć do skali Kardaszowa jeszcze jeden poziom, oznaczony jako Typ 0.

(...) Gdy skala Kardaszowa dostała się w ręce pisarzy zajmujących się fantastyką naukową, wzbudziła w nich uczucie niedosytu. Najbardziej konsekwentnie dał temu wyraz Isaac Asimov (amerykański pisarz i profesor biochemii), który zaproponował cztery kolejne poziomy rozwoju cywilizacyjnego:

Typ IV - społeczność zdolna do wykorzystania energii dostępnej w supergromadzie (zgrupowanie setek lub tysięcy grup i gromad galaktyk - są to jedne z największych znanych struktur we Wszechświecie)... 

To jedynie fragment artykułu. Pełną wersję przeczytasz w NŚ 3/2020 dostępnym także jako e-wydanie.

W sprzedaży



Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce prywatności.